خوش‌بین‌ترین شخصیت در دنیای هومیوپاتی

یکی از شخصیت های جالب و در عین حال بسیار شایع در بین بیمارانم، تیپ شخصیتی بلادوناست. (بلادونا نام دارویی است که من بر اساس آموزه های هومیوپاتی برای آنها تجویز می کنم). آنها افرادی بسیار خوش بین هستند. وقتی خبر بدی به آنها می دهید، آنها به یکباره در خود فرو می ریزند و احساس می کنند دنیا برایشان به آخر رسیده است . اما این وضعیت در صدم ثانیه تغییر می کند. چون آنها خیلی سریع خودشان را جمع و جور می کنند و با لبخند شیرینی به شما اطلاع می دهند که این اتفاق را قبلا پیش بینی کرده و برایش راه حل حوبی پیدا کرده اند. راه حلشان” خدا بزرگه، ان شالله که طوری نمیشه. زندگی همینه. ارزش فکر کردن ندارد. یا فعلا که همه چیز خوب است. چو فردا شود، فکر فردا کنیم.” است. این خوش بینی البته با کمی ساده انگاری یا حتی ساده لوحی همراه است. آنها کسانی هستند که وقتی بیمار می شوند، صدقه می دهند و باور دارند که مشکلشان چندان جدی نیست و به زودی همه چیز درست خواهد شد. البته نمی توانند دلیل محمکی برای آن بیاورند و تنها باور دارند که به زودی از این مهلکه نجات خواهند یافت.

ساده انگاری بلادونایی

این خوش بینی البته زیاد دوام نمی آورد و آنها وقتی متوجه نگرانی اطرافیانشان می شوند، ابتدا خوشحال می شوند چون توانسته اند، توجه ویژه آنها را به دست بیاوند اما کمی بعد ناگهان دچار وحشت شده و فکر می کنند دنیا روی سرشان خراب شده و هیچ راه درمانی برای آنها وجود ندارد و خیلی سریع سراغ درمان می روند. البته ساده انگاری شان باز هم این جا نمود پیدا می کنند. درمان خوب از نظر آنها نه یک درمان ریشه ای و تشخیص پایه ای است، بلکه درمانی است که هم سریع باشد و هم آنها را از لذت های زندگی شان مانند خوردن و تفریح کردن باز ندارد. بنابراین با کمترین احساس سرماخوردگی سریع آنتی بیوتیک می خورند یا تن به جراحی می دهند، هر چند از جراحی می ترسند اما به قول خودشان “مرگ یکبار، شیون یکبار”

عصبانی اما شیرین

آنها معمولا خودشان با پای خودشان به دکتر مراجعه نمی کنند، بلکه این اطرافیانشان هستند که آنها را برای درمان می آورند. البته آنها آدم های راحتی هستند و زیاد سخت نمی گیرند و راحت می توان آنها را راضی کرد. وقتی دکتر می آیند، وانمود می کنند عصبانی هستند و سرو صدا راه می اندازند. حتی از خودشان هم عصبانی هستند اما خیلی زود همه چیز را فراموش کرده و لبخند می زنند. آنها برای خوب شدن عجله دارند و با دلداری و دلگرمی دیگران خیلی زود راضی می شوند.

آنها خیلی دهن بین هستند و وقتی کسی می گوید که این لک روی صورتت چیست، خیلی زود بر می آشونبد و سراغ یک کرم پوشاننده می روند.

بلادونا بچه ایست که خودش را به مریضی زده و جیغ و داد می کند اما وقتی مادرش به او توجه می کند، سریع حواسشان پرت می شود و آرام می شوند

بلادونا اصلا خسیس نیست و اتقاقا بسیار خوش قلب و بخشنده است. و فکر می کند “تو نیکی می کن و در دجله انداز، که ایزد در بیابانت دهد باز” آنها خیلی ریسک پذیر هستند و به راحتی گرفتار مکر دیگران شده و دارایی شان را بر باد می دهند

دنیای بلادونا را می توان در یک کلمه خلاصه کرد، دنیا تا زمانی ارزش زندگی دارد که بتوانی از آن لذت ببری